Istniją trzy ważne elementy systemu zarządzania personelem: efektywne dobranie, rozój personelu i wreszcie, jego motywacja. O motywacji w ostatnich czasach nie mówią tylko leniwi. Na ten temat napisano sporo książek, opracowano wiele szkoleń i kursów naukowych. Jednak, gdy sprawa dochodzi do praktyki zastosowania motywacyjnego modelu zaczynają się kłopoty. Każde 3 lata w organizacji następuje motwacyjny, a u współpracownika – profesjonalna próżnia („ja już wszystko wiem”). To wyraźnie widać w zachowaniu personelu bez kompletnej motywacji, rozpowszechnieniem faktu płynności personelu, próbami pójść na studia lub zmienić profil działalności. Jeśli firma nie ma odpowiedniego systemu motywacyjnego, to co trzy lata personel będzie się rozpadać. Odpowiadając na pytanie, które zostało zadane w tytule artykułu. Motywacją możemy nazwać wewnętrzną chęć człowieka zruszyć się z miejsca, którego celem jest coś uzyskać albo czegoś uniknąć. Dla tego w rzeczywistości stosuje się dwa rodzaję motywacji: osiągająca (poprzez wdzięczność, powyższenie na stanowisku...) i unikająca (z zastosowaniem kary, zwolnienia...). Czynnikiem wyróżniającem motywację jest obecność korzyści dla obu stron takiej umowy. Z punktu widzenia organizacji, motywacja to rezultat dobrowolnej zgody pracownika i kierowika firmy zdecydować o wynikach pracy.

Zobacz też: | |